ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ (ΟΜΑΔΑ 3)

ΜΙΑ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Στον τομέα της μάθησης

Στην κοινωνία του μέλλοντος ο πολίτης, μέσω της μάθησης, θα μπορεί να εξασφαλίζει καλύτερη ποιότητα ζωής και να απελευθερώνεται κοινωνικά και προσωπικά. Η οικονομική και κοινωνική πρόοδος εξαρτώνται όλο και περισσότερο από την επένδυση στο κεφάλαιο της σκέψης και της διανόησης, που αποτελεί τη βάση της καινοτομίας και της δημιουργικότητας. Αφού λοιπόν η επένδυση στην εκπαίδευση και στην κατάρτιση είναι το κλειδί για την πρόοδο και την ανάπτυξη, η δυνατότητα πρόσβασης στη γνώση πρέπει να προσφέρεται ισομερώς σε όλους. Ο πολίτης στην κοινωνία της μάθησης πρέπει να διευκολύνεται και να ενθαρρύνεται να κατακτά γνώσεις και δεξιότητες που απαιτεί η νέα κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα.

Η κατάλληλη παιδεία των πολιτών για τα οφέλη του συνεργατισμού και του συνεταιριστικού κινήματος θα μπορούσε να οδηγήσει με ελεύθερη επιλογή όλων των πολιτών στην καθιέρωση της συλλογικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής και έλεγχο των επιχειρήσεων από τους ίδιους τους εργαζόμενους προς όφελός τους και προς όφελος του κοινωνικού συνόλου. 

Στον οικονομικό και πολιτικό τομέα

H κοινότητα πρέπει να θέσει ως καθήκον να παρέχει μάλλον περισσότερα από όσα οι άνθρωποι μπορούν να χρησιμοποιήσουν απ’ τα πράγματα που οι άνθρωποι χρειάζονται και επιθυμούν, και παρέχοντάς τα όταν και όσο οι άνθρωποι τα χρειάζονται.

Κάθε σύστημα στο οποίο το σύστημα αγοράς και πώλησης διατηρείται σημαίνει την απασχόληση τεράστιων τμημάτων του πληθυσμού σε μη-παραγωγικές εργασίες. Αφήνει την παραγωγική δουλειά να γίνεται από μια μερίδα του λαού ενώ το άλλο τμήμα δαπανά τις ενέργειές του με το να κρατά καταστήματα, τραπεζικές εργασίες, κάνοντας διαφημίσεις και όλες τις διάφορες εξελίξεις του εμπορίου οι οποίες, στην πραγματικότητα, απασχολούν περισσότερο από τα δύο-τρίτα των ανθρώπων σήμερα.

Λαμβάνοντας υπόψη το χρηματικό σύστημα, το σύστημα της μισθωτής εργασίας είναι αναπόφευκτο. Αν τα πράγματα που απαιτούνται και επιθυμούνται είναι προσιτά μόνο με πληρωμή εκείνοι που κάνουν τη δουλειά πρέπει να πληρώνονται προκειμένου να μπορέσουν να αποκτήσουν τα μέσα της ζωής. Το σύστημα μισθωτής εργασίας περιλαμβάνει τέτοιους θεσμούς όπως η σύνταξη γήρατος, ασθενείας και ασφάλιση ανεργίας και τις συντάξεις χηρείας. Αυτά περιλαμβάνουν μεγάλο αριθμό ανθρώπων αποσυρμένων από την παραγωγική εργασία για να κάνουν καθαρά διοικητική εργασία. Έτσι άχρηστος κόπος σπαταλείται, και το βάρος των μη-παραγωγών που πέφτει στους παραγωγικούς εργαζομένους αυξάνεται.

Ο δημοκρατικός έλεγχος των οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών λειτουργιών με την αυτοδιαχείριση των επιχειρήσεων από τους εργαζομένους και την συμμετοχή όλων το πολιτών στις αποφάσεις για την οικονομική και πολιτική ζωή είναι το ζητούμενο και είναι εφικτό με την βαθιά πνευματική καλλιέργεια του πολίτη για να μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του και να διεκδικεί τα δικαιώματα του, υπερασπιζόμενος το κοινωνικό συμφέρον και την κοινωνική δικαιοσύνη με αλτρουισμό και αυτοθυσία και με απόλυτο σεβασμό στην αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Εάν ο πολίτης δεν διεκδικήσει ουσιαστική συμμετοχή στον σχεδιασμό, προγραμματισμό και λήψη των αποφάσεων που αφορούν την πολιτική, οικονομική και κοινωνική του ζωή τότε θα συνεχίζει να επικρατεί το συμφέρον των λίγων ισχυρών οικονομικών ομάδων εις βάρος της πλειονότητας των ανθρώπων της γης.

Κοινωνία και επιστήμη

Η επιστήμη διαμορφώνει την κοινωνία και η κοινωνία την επιστήμη. Αυτή η αλληλεπίδραση δεν είναι πάντοτε κατανοητή. Οι ραγδαίες εξελίξεις σε πολλούς τομείς της έρευνας παρέχουν προϊόντα τα οποία συνήθως δεν έχουν τον απαραίτητο χρόνο για να ενσωματωθούν στην καθημερινή ζωή. Αναπτύσσεται,  με αυτό τον τρόπο, στην κοινωνία ένας σκεπτικισμός σχετικά με  τα όρια των εφαρμογών της επιστήμης και της τεχνολογίας  στην καθημερινότητα. Οι νέες ανακαλύψεις είναι δυνατόν να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής και να βοηθήσουν στην κατανόηση του τρόπου που η φύση λειτουργεί. 

Η επιστήμη παίζει διπλό ρόλο σε σχέση με την αναπαραγωγή της οικονομίας ανάπτυξης. Πρώτα διαδραματίζει ένα σημαντικό ιδεολογικό ρόλο σε σχέση με την δικαίωση της οικονομίας ανάπτυξης. Ενώ ο δεύτερος λειτουργικός ρόλος της επιστήμης εστιάζεται στην υλική αναπαραγωγή της οικονομίας ανάπτυξης, μέσω της καθοριστικής συμβολής της στη προσπάθεια κυριάρχησης του φυσικού κόσμου και μεγιστοποίησης της ανάπτυξης. Τα αποτελέσματα της οικονομικής ανάπτυξης πάνω στη φύση και κατά συνέπεια στην ποιότητα της ζωής έθεσαν σε αμφισβήτηση το λειτουργικό ρόλο της επιστήμης στη προώθηση της προόδου.

Σε ατομικό επίπεδο

Το κάθε άτομο οφείλει να ανταποκρίνεται στις κοινωνικές του υποχρεώσεις και να είναι ενεργός πολίτης.

Ο ενεργός πολίτης είναι αυτός που:

• Είναι υπεύθυνος απέναντι στον εαυτό του
  Φροντίζει για την υγεία & ευεξία του, την προσωπική του ευημερία και ανάπτυξη.
• Ενημερώνεται για τα κοινά
  Αναζητά πληροφορίες, φιλτράρει την είδηση. Συμμετέχει στο χώρο της δημόσιας συζήτησης με παραδοσιακούς ή σύγχρονους τρόπους, διαμορφώνει κριτική σκέψη και  παίρνει θέση.
•  Προστατεύει το περιβάλλον
  Ενδιαφέρεται για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος: δεν ρυπαίνει, υιοθετεί πρακτικές που ενισχύουν το πράσινο, την εξοικονόμηση ενέργειας, προσέχει την κατανάλωση του νερού,  ανακυκλώνει, κινείται με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς ή το ποδήλατο.
• Διεκδικεί τα δικαιώματά του στο δημόσιο χώρο
  Επιδιώκει τη δημόσια έκφραση και διεκδίκηση των δικαιωμάτων του, τη δημιουργία υποδομών στη γειτονιά του και στη χώρα του, τη διατήρηση ελεύθερων χώρων, την προστασία του πράσινου στους κοινόχρηστους χώρους και της πολιτιστικής κληρονομιάς.
• Σέβεται τη διαφορετικότητα
  Σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, βοηθά τους συμπολίτες του, τηρεί τους κανόνες που θεσπίζονται για τη διευκόλυνσή τους και είναι ανοιχτός απέναντι στους μετανάστες της πόλης, διεκδικώντας την κοινωνική ένταξή τους.
• Ενεργεί
  Παρατηρεί τι συμβαίνει στην κοινωνία και παρεμβαίνει, σε συνεργασία με συμπολίτες του, όταν διαπιστώνει παρανομίες δημόσιων ή ιδιωτικών φορέων.