ΕΞΕΛΙΞΗ ΑΣΤΕΡΩΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΜΑΖΑ(0,8Μ έως 3Μ)
Η εξέλιξη αυτών των αστέρων ακολουθεί εκείνη των αστέρων μικρής μάζας μέχρι το σημείο δημιουργίας του ερυθρού γίγαντα. Στην περίπτωση των αστέρων του κλάδου των γιγάντων, η πίεση που εξισορροπεί την δύναμη της βαρύτητας είναι αυτή των εκφυλισμένων ηλεκτρονίων, που είναι ανεξάρτητη της θερμοκρασίας. Συνεπάγεται αύξηση του ρυθμού παραγωγής ενέργειας με αποτέλεσμα η καύση του He να αποκτήσει εκρηκτικό ρυθμό. Έχουμε, δηλαδή μια λάμψη ηλίου. Τότε αρχίζει να λειτουργεί μια ασφαλιστική δικλείδα με αποτέλεσμα να σταθεροποιηθεί ο ρυθμός παραγωγής ενέργειας. Ο πυρήνας διαστέλλεται, η θερμοκρασία ελαττώνεται, η θερμική πίεση μειώνεται όπως και η φωτεινότητα του αστέρα.
Όταν όλο το ήλιο εξαντληθεί, τότε ο πυρήνας, που αποτελείται από εκφυλισμένο C και Ο, συστέλλεται και αυξάνεται ραγδαία η πίεση και η θερμοκρασία του. Η μάζα του είναι τώρα μεγαλύτερη και η ακτίνα του μικρότερη. Η βαρυτική έλξη και η θερμική πίεση μεγαλύτερη, άρα το τελικό αποτέλεσμα είναι να αυξηθεί η διάμετρος του αστέρα. Ο κλάδος αυτός ονομάζεται ασυμπτωτικός κλάδος γιγάντων.
Οι διαδοχικές εναλλαγές καύσης φλοιών H και He συμβαίνουν με αυξανόμενη συχνότητα καθώς ο αστέρας πλησιάζει στο τελικό στάδιο της εξέλιξής του. Έτσι ο υπεργίγας αστέρας παρατηρείται ως μακροπερίοδος μεταβλητός τύπου Mira. Τελικά, όταν όταν εξαντληθούν όλες οι προς καύση ποσότητες H, He, θα καταλήξει σε λευκό νάνο C και Ο.
απο Ραφαήλ Λαμπούση
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου