Στον πυρήνα των αστέρων παράγεται ενέργεια λόγω της σύντηξης του Η σε He. Η ενέργεια αυτή διοχετεύεται προς τα εξωτερικά στρώματα, είτε με ακτινοβολία, είτε με μεταφορά ύλης, είτε με συνδυασμό των δύο.
ΕΞΕΛΙΞΗ ΑΣΤΕΡΩΝ( Μάζας μικρότερης των 0,8 Μ)
Όταν σημαντικό ποσοστό του H μεταστοιχειωθεί σε He ο ρυθμός θερμοκρασίας αντίδρασης ελαττώνεται και γίνεται μικρότερος από της ακτινοβολίας στην επιφάνεια. Επομένως η θερμοκρασία ελαττώνεται, η βαρυτική πίεση υπερισχύει της θερμικής και ο πυρήνας συστέλλεται. Με τη συστολή του, παράγεται θερμότητα, η οποία αυξάνει τη θερμοκρασία του πυρήνα και των ανώτερων στρωμάτων. Τότε αρχίζει η καύση του Η στα ανώτερα στρώματα. Το αποτέλεσμα είναι, ότι η φωτεινότητα του αστέρα παραμένει σταθερή και η επιπλέον ενέργεια προκαλεί την εκτόνωση της αστρικής ατμόσφαιρας, η οποία ψύχεται.
Έτσι η αυξανόμενη πίεση στο φλοιό αυτό είναι ικανή να υπερνικήσει τη βαρυτική και να αποτινάξει τα υπερκείμενα στρώματα. Ο αστέρας αυτός μετατρέπεται σε ερυθρό υπογίγαντα.
Όταν η θερμοκρασία πέσει κάτω από μια ορισμένη τιμή, η θερμοβαθμίδα αυξάνεται, ώστε η συνθήκη διάδοσης δια μεταφοράς αρχίζει να ικανοποιείται. Έτσι η ενέργεια διαδίδεται με ρεύματα μεταφοράς μέχρι την επιφάνεια του αστέρα. Η φωτεινότητά του αυξάνει, ενώ η θερμοκρασία μένει σταθερή. Ο αστέρας τότε μετατρέπεται σε ερυθρό γίγαντα.
Η συρρίκνωση του αδρανή πυρήνα He συνεχίζεται με ταυτόχρονη παραγωγή ενέργειας από το μηχανισμό Kelvin- Helmholtz, μέχρις ότου η πυκνότητα των ηλεκτρονίων σε αυτόν να γίνει τόση ώστε να εκφυλισθούν. Για αστέρες με μάζα μικρότερη από 0,8 Μ, αυτό συμβαίνει ενόσω η θερμοκρασία του πυρήνα είναι μικρότερη από το σημείο ανάφλεξης του He. Συνεπώς ο αυτός σταθεροποιείται στην κατάσταση ενός λευκού νάνου. Τα υπόλοιπα στρώματα του αστέρα , συνεχίζουν τη διαστολή τους . το αποτέλεσμα είναι, ότι ο αστέρας εξελίσσεται προς το στάδιο του ερυθρού υπεργίγαντα. Κατά αυτό το στάδιο παρατηρείται ιδιαίτερα ισχυρός αστρικός άνεμος, λόγω του οποίου ο αστέρας περιβάλλεται από μια διαστελλόμενη ατμόσφαιρα.
Η συνολική απώλεια μάζας κατά τη διάρκεια της ζωής ενός αστέρα μάζας 1Μ είναι δυνατόν να φτάσει το 50%.τελικά, όταν εξαντληθεί η το Η στο φλοιό, παύει οριστικά η παραγωγή ενέργειας στον αστέρα. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένας λευκός νάνος, που αποτελείται από ήλιο, η ακτινοβολία του οποίου φωτίζει, θερμαίνει και ιονίζει το ανεξάρτητο κέλυφος των υπολειμμάτων της αραιής ατμόσφαιρας του ερυθρού υπεργίγαντα. Αυτό το στάδιο ονομάζεται πλανητικό νεφέλωμα.
απο Ραφαήλ Λαμπούση
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου